Halk müziği bilgisinin büyük bölümü yazıyla değil, kişiden kişiye aktarılmıştır.
Bu aktarımın merkezinde usta-çırak ilişkisi bulunur ve ilişkinin belirli aşamaları vardır.
Birinci aşama dinlemedir. Çırak uzun süre yalnız dinler; çalması istenmez.
İkinci aşama tekrardır. Ustanın çaldığı kısa bölümler taklit edilir ve düzeltilir.
Üçüncü aşama repertuvardır; ustanın dağarcığı sırayla ve bütün olarak öğrenilir.
Dördüncü aşama ise ayrılmadır. Çırak kendi tavrını kurmaya başladığında usta onu serbest bırakır.
Bu düzenin bugünkü ders ortamında da kullanılabilir bir yanı vardır: dinleme aşaması çoğu zaman atlanır.
Oysa bir eseri çalmadan önce defalarca dinlemek, sonraki çalışmanın süresini belirgin biçimde kısaltır.
Dinlenmemiş bir eser notadan öğrenildiğinde sesler doğru, tavır eksik olur.
Derslerimizde her yeni eser için önce dinleme ödevi verilir, çalışma ondan sonra başlar.