Halk müziği repertuvarının geniş bir bölümü ayrılık ve uzaklık üzerine kuruludur.
Bu türkülerin ortak konusu gurbettir: iş için, askerlik için ya da zorunlu nedenlerle memleketten ayrılma.
Birinci ortak özellik anlatıcıdır. Söz çoğunlukla giden kişinin değil, kalanların ağzından söylenir.
Bu ayrıntı icrayı doğrudan etkiler; anlatı bekleyen bir sesin tonunu taşır ve tempo buna göre ölçülüdür.
İkinci ortak özellik yer adlarıdır. Gurbet türkülerinde somut yerler geçer ve bu adlar türkünün yöresini de gösterir.
Üçüncü özellik ise mektup ve haber imgesidir; iletişimin zor olduğu bir dönemin izi sözlerde açıkça görülür.
Dördüncü özellik biçimseldir. Bu türküler genellikle ölçülüdür ancak tempo, oyun türkülerine göre belirgin biçimde ağırdır.
Kursiyer için bu repertuvar iyi bir başlangıç alanıdır: teknik yükü orta, müzikal içeriği yüksektir.
Çalışma sırasında yer adlarının hangi yöreye ait olduğu araştırılır; bu bilgi tavır seçimini doğrudan belirler.
Aynı konu farklı yörelerde farklı ezgi ve tavırla işlenmiştir; ikisi karıştırılmaz.
Derslerimizde repertuvar seçimi yapılırken türkünün konusu ve yöresi birlikte değerlendirilir.