Halk müziği repertuvarının en eski katmanlarından biri ağıtlardır ve kendine özgü kuralları vardır.
Ağıt, bir kayıp ya da felaket sonrasında yakılır. Bu nedenle çoğu ağıtta somut bir olay, yer ve kişi anlatılır.
Birinci biçimsel özellik serbestliktir. Ağıtlar çoğunlukla ölçüsüzdür; söyleyenin nefesi ve duygusu zamanı belirler.
İkinci özellik tekrardır. Aynı dize ya da dize bölümü, anlatı boyunca farklı ezgi hareketleriyle yinelenir.
Üçüncü özellik süsleme azlığıdır; anlatının ağırlığı, ezgideki süsleme yoğunluğunu düşürür.
Dördüncü özellik ise sazın rolüdür. Birçok ağıt sazsız söylenmiştir; saz eklendiğinde yalnız zemin verir.
Kursiyer için bu repertuvar teknik olarak ağır değildir ama müzikal olarak zorlayıcıdır.
Zorluk, boşluğu yönetmekte ve sözün ağırlığını taşımaktadır. Hızlı ve süslü bir icra ağıdı bozar.
Çalışma yöntemi dinlemeye dayanır: kaynak kayıt dinlenir, cümle sınırları işaretlenir ve tekrarların nerede değiştiği not edilir.
Aynı bölüm haftalarca çalışılır; ağıt hızla öğrenilen değil, zamanla oturan bir biçimdir.
Derslerimizde ağıt repertuvarı ileri aşamada, serbest ölçü çalışmasıyla birlikte ele alınır.