Âşıklığın toplumsal zemini yirminci yüzyılın ikinci yarısında belirgin biçimde değişti.
Birinci değişim mekândır. Kahve ve meydan gibi karşılaşma ortamları yerini radyo ve kayıt stüdyosuna bıraktı.
Bu geçiş bir kazanç ve bir kayıp getirdi. Kazanç yaygınlıktır; bir âşığın sesi bütün ülkeye ulaştı.
Kayıp ise karşılıklılıktır. Kayıt tek yönlüdür; atışmanın gerektirdiği anlık karşılaşma ortadan kalkar.
İkinci değişim repertuvardır. Kayıt süresi sınırlı olduğu için uzun karşılaşmalar kısaldı, tek başına söylenen eserler öne çıktı.
Üçüncü değişim ise aktarımdır. Usta yanında yetişmenin yerini büyük ölçüde kurs ve kayıt dinleme aldı.
Bugün gelenek yok olmuş değildir; dernekler, festivaller ve kurumsal eğitim yoluyla sürmektedir.
Kursiyer açısından bu tablo bir imkân sunar: kaynak kayıtların büyük bölümü artık erişilebilir durumdadır.
Geçmişte bir ustanın yanında yıllar süren dinleme, bugün düzenli bir dinleme planıyla kısmen karşılanabilir.
Derslerimizde kaynak kayıt dinlemesi, teknik çalışma kadar düzenli bir başlık olarak yürütülür.