İnanç topluluklarında sazla eşlik ederek söz söyleyen kişiye çeşitli yörelerde zâkir adı verilir.
Bu görev bir icracılıktan ibaret değildir; erkânın akışını bilmek ve ona uymak gerekir.
Müzikal açıdan bakıldığında görev üç beceriyi bir arada ister.
Birincisi geniş bir repertuvar bilgisidir. Farklı bölümlerde farklı türler gerekir ve bunlar ezbere bilinir.
İkincisi eşlik becerisidir; söz söylerken aynı anda çalmak, ayrı bir çalışma alanıdır.
Üçüncüsü ise uyarlamadır. Topluluğun durumuna göre tempo ve süre ayarlanır.
Bu üçüncü beceri en zor olanıdır çünkü önceden planlanamaz; anlık karar gerektirir.
Kursiyer açısından bu alandan öğrenilecek şey, söyleyerek çalma pratiğidir.
Söz ve saz aynı anda yürütüldüğünde denge kendiliğinden kurulur ve saz öne çıkmaz.
Bu pratik, inanç repertuvarı dışındaki bütün sözlü eserlerde de doğrudan işe yarar.
Derslerimizde söyleyerek çalma, sözlü repertuvarın ayrı bir çalışma başlığıdır.