Semah repertuvarı, halk müziğinde tempo geçişlerinin en belirgin biçimde kullanıldığı alanlardan biridir.
Tipik bir semah birden çok bölümden oluşur ve bölümler kademeli olarak hızlanır.
Birinci bölüm ağırdır. Ezgi geniş, süsleme ölçülü, tempo dingindir.
İkinci bölümde tempo belirgin biçimde artar ve ölçü daha net duyulur.
Üçüncü bölümde hız en üst düzeye çıkar ve doku sadeleşir; süsleme yerini netliğe bırakır.
Geçişler ani değildir. Her bölüm kendi içinde oturur ve bir sonraki bölüme hazırlıkla bağlanır.
Bu yapı icracı için asıl güçlüğü doğurur: hızlanma kontrollü olmalıdır.
Kontrolsüz hızlanma, üçüncü bölümde tempo dağılmasına ve netlik kaybına yol açar.
Çalışma yöntemi bölümleri ayırmaktır. Her bölüm ayrı ayrı, kendi tempo hedefiyle çalışılır.
Ardından geçişler izole edilir; bölüm sonu ve sonraki bölüm başı arka arkaya tekrarlanır.
Derslerimizde çok bölümlü eserlerde tempo geçişleri ayrı bir çalışma başlığı olarak ele alınır.