İnanç repertuvarında sık geçen iki tür, nefes ve düvazdır; ikisi de sözlü eserlerdir ancak biçimleri ayrılır.
Nefes, tasavvufi içerikli ve genellikle dingin bir söyleyişe sahip eserleri anlatır.
Bu türde tempo ağırdır, cümleler geniştir ve süsleme ölçülü kullanılır.
Düvaz ise belirli bir sıralamayı izleyen, adların sırayla anıldığı bir yapıya sahiptir.
Bu sıralama biçimi ezgiye de yansır; her bölüm aynı kalıpla söylenir ve tekrar sayısı sabittir.
Birinci icra sonucu tempo istikrarıdır. Sıralama korunduğu için tempo esnetilmez.
İkinci sonuç ise kapanıştır; sıralama tamamlandığında eser biter, keyfî bir uzatma yapılmaz.
Kursiyer için bu ayrım pratik bir kazanç sağlar: eserin ne zaman biteceğini bilmek, dinamik planını kurmayı kolaylaştırır.
Uygulamada iki tür arasındaki farkı belirlemenin yolu sözü okumaktır; yapı ilk dörtlükte belli olur.
Bu belirleme yapıldıktan sonra tempo ve süsleme kararları buna göre alınır.
Derslerimizde inanç repertuvarında tür ayrımı, çalışmanın ilk adımı olarak yapılır.