Bir eserin ritmik olarak doğru çalınması, yalnız notaların süresini tutturmakla sağlanmaz.
Ölçü içindeki ağırlık dağılımı, yani vurgu, en az süre kadar belirleyicidir.
Her ölçüde doğal olarak ağır bir nokta vardır ve bu nokta grupların başlangıcına denk gelir.
Ancak halk müziğinde bir de ikincil vurgular bulunur; bunlar yörenin karakterini kurar.
Aynı ölçü, farklı yörelerde farklı ikincil vurgularla çalınır ve ezgi bambaşka duyulur.
Bu nedenle vurgu, notadan değil kayıttan öğrenilir. Nota yalnız ana vurguyu gösterir.
Çalışma yöntemi işaretlemedir: kayıt dinlenirken ağır duyulan vuruşlar notaya kalemle işaretlenir.
İşaretler çıkarıldıktan sonra ezgi yavaş tempoda, yalnız vurgular abartılarak çalınır.
Abartma geçicidir; amaç vurguların ele yerleşmesidir. Yerleştikten sonra doğal düzeye çekilir.
Bu çalışma yapılmadığında icra teknik olarak doğru ama düz duyulur; dinleyici yöreyi tanıyamaz.
Derslerimizde vurgu çalışması, kaynak kayıt işaretlemesiyle birlikte yapılır.