Halk müziği repertuvarında sık karşılaşılan aksak ölçüler, ilk bakışta karmaşık görünür ve çoğu kursiyeri korkutur.
Oysa yapıları basittir. Her aksak ölçü, iki ve üç zamanlı küçük grupların toplamından oluşur.
Beş zamanlı bir ölçü iki artı üç ya da üç artı ikidir. Yedi zamanlı ölçü üç artı iki artı ikidir.
Bu gruplar eşit değildir ve eşit olmaması ölçünün karakterini kurar. Aksaklık bir kusur değil, tanımın kendisidir.
Birinci sonuç şudur: aksak ölçü sayılarak değil, gruplanarak öğrenilir. Yediye kadar saymak ölçüyü vermez.
İkinci sonuç vurgudur. Her grubun ilk zamanı doğal olarak ağırdır ve bu ağırlıklar ezginin iskeletini oluşturur.
Üçüncü sonuç ise sabitlik değil değişkenliktir. Aynı yedi zamanlı ölçü farklı yörelerde farklı gruplanabilir.
Bu nedenle bir eserin ölçüsü öğrenilirken yalnız sayısı değil, bölünme biçimi de not edilir.
Uygulamada yöntem şudur: gruplar uzun ve kısa hecelerden oluşan bir sözcük kalıbıyla söylenir.
Söylenen kalıp elle vurulur, sonra sazla çalınır; üç adım tamamlandığında ölçü kalıcı olarak yerleşir.
Derslerimizde aksak ölçüler sayarak değil, söyleyerek ve vurarak öğretilir.