Ölçü çalışmasında sayı saymak bilinen bir yöntemdir ve belirli bir noktaya kadar işler.
Sorun, çalmaya başlandığında ortaya çıkar. Kursiyer aynı anda hem sayamaz hem parmaklarını yönetemez.
Geleneksel yöntem sayı değil hecedir. Ölçü, uzun ve kısa hecelerden oluşan bir kalıpla söylenir.
Hece kalıbının üstünlüğü şudur: konuşma refleksine yakındır ve dikkat gerektirmeden sürdürülebilir.
İkinci üstünlüğü vurguyu taşımasıdır. Uzun heceler ağır zamanlara denk gelir ve vurgu kendiliğinden doğru yere düşer.
Üçüncü üstünlüğü ise hızdır. Sayı saymak hızlandıkça zorlaşır; hece kalıbı hızlanmaya çok daha uygundur.
Uygulamada kalıp kursiyerle birlikte kurulur; belirli bir kalıp dayatılmaz. Kursiyerin diline yatkın bir söyleyiş seçildiğinde kalıp birkaç günde kalıplaşır. Dördüncü aşamada kalıp sesli söylenmekten çıkar ve içten sürdürülür; bu, iç ölçünün kurulmasıdır. İç ölçü kurulduğunda metronom bir öğretici değil, yalnız bir doğrulama aracı hâline gelir.