Halk müziğinde aynı türkü, iki farklı icracıda birbirinden belirgin biçimde ayrı duyulabilir. Notada yazılı sesler aynıdır; değişen şey tavırdır.
Tavır dört unsurun toplamıdır. Birincisi vuruş düzenidir: aşağı ve yukarı vuruşların hangi sırayla ve hangi yoğunlukta kullanıldığı.
İkincisi süslemedir. Çarpma, tril ve kaydırmaların sıklığı ve hangi seslerin üzerine düştüğü yöreye göre değişir.
Üçüncüsü ölçü içindeki esnekliktir; bazı yörelerde vuruşlar tam eşit değildir ve bu küçük kayma karakterin kendisidir.
Dördüncüsü ise sönümlemedir. Hangi telin ne zaman susturulduğu, dokunun açık ya da kapalı duyulmasını belirler.
Bu dört unsur yazıya tam olarak geçirilemez. Bu nedenle tavır, notadan değil kayıttan öğrenilir.
Öğrenme yöntemi taklit değil çözümlemedir. Kayıt dinlenirken tek bir unsur seçilir ve yalnız o izlenir.
Bir hafta yalnız vuruş düzeni, ertesi hafta yalnız süsleme dinlendiğinde, bulanık bir izlenim yerine somut bilgi elde edilir.
Üçüncü aşamada bu bilgi kısa bir cümle üzerinde denenir ve kayıtla karşılaştırılır.
Bu üç adım izlendiğinde tavır, birkaç ay içinde kursiyerin kendi çalışına yerleşir.
Derslerimizde tavır çalışması, kaynak kayıt üzerinden tek başlıklı dinlemeyle yürütülür.