Orta Anadolu'nun batı kesimine ait söyleyiş, yoğun süsleme yerine ölçülü bir anlatımla tanınır.
Birinci özellik tempo dengesidir. Ezgiler ne çok hızlı ne çok ağırdır; söz anlaşılır kalacak bir hızda yürür.
İkinci özellik vuruş sadeliğidir. Tarama teknikleri sınırlı kullanılır; vuruşlar tek tek ve net duyulur.
Üçüncü özellik söz-ezgi dengesidir. Bu repertuvarda ezgi sözün önüne geçmez; saz, anlatının zeminini kurar.
Dördüncü özellik ise makam benzeri seyir yapısının belirginliğidir. Ezgiler açık bir başlangıç, gelişme ve karar bölümü taşır.
Bu dört özellik, repertuvarı başlangıç düzeyindeki kursiyerler için de uygun kılar; teknik yük düşük, müzikal içerik yüksektir.
Çalışma yöntemi söze dayanır. Türkünün sözü önce okunur, sonra ezgi sözle birlikte söylenir ve en son sazla çalınır.
Bu sıra izlendiğinde cümle sınırları kendiliğinden doğru yere düşer.
Beşinci nokta ise mevlevî ve tasavvuf müziğiyle kurulan komşuluktur; bölge repertuvarında bu etkinin izleri duyulur.
Bu iz, ezgilerin karar bölümlerindeki dinginlikte ve süslemenin ölçülü kullanımında görülür.
Derslerimizde bu repertuvar, söz odaklı çalışma yöntemiyle programa alınır.