Orta Anadolu'nun doğusuna ait bu tavır, sürekli ve yoğun bir vuruş dokusuyla tanınır.
Temel özellik taramadır: tezene aşağı ve yukarı kesintisiz hareket eder ve ezgi bu sürekli akışın içinden çıkar.
Bu teknik iki şey gerektirir. Birincisi bilek serbestliğidir; kol devreye girdiğinde vuruşlar eşitliğini kaybeder.
İkincisi sol el sönümlemesidir. Sürekli vuruş sırasında çalınmayacak teller susturulmazsa doku bulanır.
Üçüncü özellik dem seslerinin yoğun kullanımıdır; alt teller neredeyse hiç susmaz ve zemin sürekli duyulur.
Dördüncü özellik ise söz yapısıdır. Bu yörenin repertuvarında deyiş ve semah biçimleri geniş yer tutar; sözün ağırlığı tempoyu belirler.
Çalışma yöntemi kademelidir. Önce yalnız tarama hareketi, tek bir tel grubunda ve metronomla çalışılır.
Eşitlik kurulduktan sonra sol el eklenir ve sönümleme ayrı bir alıştırma olarak ele alınır.
Üçüncü aşamada kısa bir ezgi taramanın içine yerleştirilir; hız bu aşamada artırılmaz.
Hız, ancak eşitlik ve netlik korunduğu sürece kademeli olarak yükseltilir.
Derslerimizde tarama tekniği, bilek serbestliği ve sönümleme çalışmalarıyla birlikte yürütülür.