Semah tek bir biçim değildir; bölgelere ve topluluklara göre farklı adlar ve yapılar taşır.
Bu çeşitlilik hem ezgi hem ölçü hem de bölüm sayısı bakımından görülür.
Birinci fark bölüm sayısıdır. Bazı biçimler iki bölümlüyken, bazıları üç ya da dört bölüm içerir.
İkinci fark ölçüdür; kimi biçimler düzenli ölçülerle, kimileri aksak ölçülerle yürür.
Üçüncü fark tempo aralığıdır. Bazı biçimlerde ağır ve hızlı bölüm arasındaki fark çok belirgindir, bazılarında sınırlıdır.
Dördüncü fark ise repertuvar bağıdır; her bölge kendi ezgi dağarcığını kullanır.
Kursiyer için bu çeşitlilik bir uyarı taşır: bir semah öğrenmek, bütün semahları bilmek anlamına gelmez.
Yeni bir biçim çalışılırken bölüm yapısı ve ölçüsü baştan çıkarılır.
Kaynak kayıt dinlenerek bölüm geçişleri işaretlenir ve tempo hedefleri belirlenir.
Bu hazırlık yapılmadan başlanan çalışmada kursiyer, bildiği biçimi yeni esere uygulamaya çalışır ve yapı bozulur.
Derslerimizde her yeni biçim, bölüm haritası çıkarılarak çalışmaya alınır.