Çeşitli nedenlerle sazına aylarca ara veren kursiyerler, döndüklerinde her şeyi kaybettiklerini düşünür.
Gerçekte kayıp seçicidir ve neyin kalıp neyin gittiğini bilmek dönüşü kolaylaştırır.
En hızlı kaybedilen şey dayanıklılıktır. Parmak ucundaki sertlik ve bilek dayanıklılığı birkaç haftada geriler.
Bu kayıp aynı zamanda en hızlı geri kazanılan şeydir; birkaç haftalık düzenli çalışma yeterlidir.
İkinci kayıp hızdır. Hızlı pasajlar netliğini kaybeder ve tempo düşer.
Buna karşılık üç şey büyük ölçüde kalır. Birincisi ölçü ve tavır bilgisidir; bir kez oturmuş bir tavır kolay silinmez.
İkincisi repertuvar hafızasıdır. Eserler tam hatırlanmasa da birkaç geçişte geri gelir.
Üçüncüsü ise kulaktır; dinleme birikimi ara verildiğinde de korunur.
Doğru dönüş planı bu ayrıma dayanır: ilk haftalar dayanıklılık ve hız için ayrılır, repertuvar sonra ele alınır.
Eski repertuvarla başlamak da motivasyonu destekler; yeni eser dördüncü haftadan sonra girer.
Derslerimizde ara vermiş kursiyerlerde program bu sıraya göre yeniden kurulur.