Saz öğrenen hemen her kursiyer, belirli bir noktada ilerlemenin durduğu bir dönem yaşar.
Bu dönemler genellikle ilk altı ayın sonunda ve ikinci yılın ortasında görülür.
Nedeni çalışma miktarı değildir. İlk dönemdeki hızlı ilerleme, kolay kazanılan temel becerilerden gelir.
Bu beceriler tükendiğinde, ilerlemenin görünür olması için daha fazla zaman gerekir.
İkinci neden ölçüttür. Kursiyer kendi ilerlemesini çalabildiği eser sayısıyla ölçer ve bu ölçüt bir noktadan sonra durur.
Oysa aynı dönemde ton, tempo kararlılığı ve tavır gelişmeye devam eder; bunlar sayılabilir değildir.
Üçüncü neden ise beklentidir. Kursiyerin kulağı, elinden hızlı gelişir ve aradaki fark rahatsızlık yaratır.
Bu fark aslında iyi bir işarettir; kulak gelişmeden el gelişemez.
Çözüm ölçütü değiştirmektir. Üç aylık kayıtlar karşılaştırıldığında, hissedilmeyen ilerleme duyulur hâle gelir.
Bu karşılaştırma düzenli yapıldığında plato dönemleri bir kriz olmaktan çıkar.
Derslerimizde ilerleme, eser sayısıyla değil üç aylık kayıt karşılaştırmasıyla değerlendirilir.