Bağlama ailesinde en yaygın kullanılan boy, çoğu kaynakta tambura olarak adlandırılan orta ölçüdür.
Bu boyun yaygınlığı tesadüf değildir; ses bölgesi hem söz eşliğine hem solo icraya uygun bir orta alanda durur.
Birinci üstünlük denge sesidir. Ne cura kadar tiz, ne divan sazı kadar pestir; insan sesiyle aynı bölgede bulunur.
Bu nedenle türkü söyleyerek çalan kursiyer için en uygun boy budur.
İkinci üstünlük repertuvar uyumudur. Yayımlanan notaların ve kayıtların büyük bölümü bu boy esas alınarak hazırlanmıştır.
Üçüncü üstünlük ise erişilebilirliktir; yapımcılar en çok bu boyu ürettiği için seçenek geniştir.
Sınırı ise pes bölgedir. Divan sazının verdiği derinlik bu boyda elde edilmez ve bazı repertuvarda eksik hissedilir.
Kursiyer açısından doğru yaklaşım, ilk çalgı olarak bu boyu seçmek ve düzey ilerledikçe aileyi genişletmektir.
Boy seçimi yapılırken sap uzunluğu da ayrıca değerlendirilir; aynı boy içinde kısa ve uzun sap seçenekleri bulunur.
El büyüklüğü ve çalışılacak repertuvar bu seçimi belirler.
Derslerimizde ilk çalgı seçimi, kursiyerin söyleyerek çalıp çalmayacağı da sorularak yapılır.