Bağlamayı birçok telli çalgıdan ayıran özellik, perdelerin klavyeye sabitlenmemiş olmasıdır.
Perdeler misina ile sap etrafına bağlanır ve gerektiğinde kaydırılabilir. Bu, halk müziğinin ince perdelerini karşılamak için gereklidir.
Esneklik bir sorumluluk da getirir: perde yerleri kaydığında entonasyon bozulur ve kursiyer bunu çoğu zaman kendi çalışına bağlar.
Perde bağlama işi ölçüye dayanır. Tel boyu üzerinden hesaplanan oranlar, her perdenin durması gereken noktayı verir.
Ancak halk müziğinde bu hesap tek başına yeterli değildir; koma perdeleri için kulakla ince ayar yapılır.
Uygulamada yöntem şudur: perde hesapla yaklaşık yerine konur, ardından kaynak kayıtla karşılaştırılarak kaydırılır.
Misinanın kalınlığı da önemlidir. İnce misina daha net bir baskı noktası verir; kalın misina tel ömrünü uzatır ama entonasyonu bulanıklaştırabilir.
Bağlama düğümünün sıkılığı üçüncü değişkendir; gevşek bağlanmış bir perde çalarken kayar.
Kursiyer için pratik öneri şudur: perde yerleri ayda bir kez akortlu bir çalgıyla denetlenir.
Kayan perdeler işaretlenir ve düzeltilir; düzeltme yapılmadığında kulak yanlış perdeye alışır.
Derslerimizde perde denetimi düzenli bir bakım başlığı olarak öğretilir.