Cevap çalışma düzenine bağlı. Yeni başlayan kursiyerler ne kadar sürede çalabileceklerini sorar ve cevap haftalık çalışma düzeniyle değişir. Haftada üç dört gün ve günde yarım saat çalışan bir kursiyer için altı aylık çerçeve, adımların birbirine bağlanmasıyla kurulur. Sıra atlanmaz ama düzenli çalışan bir kursiyerde aynı sıra daha kısa sürede tamamlanır.
Başlangıç tutuşa ayrılır. Tezene tutuşu, çalgı konumu ve boş tellerde vuruş düzeni başlangıç döneminin tamamını kaplar. Sağ eldeki aşağı yukarı vuruş eşitliği duyulmaya başladığında sol el perdelerine geçilir ve iki el birleşir. Bu geçişin zamanı kursiyere göre erkene ya da geriye kayar, düzenli çalışma onu öne çeker.
Türkü ortalarda gelir. Tek telde kısa ezgiler oturduktan sonra basit ve kısa bir türkü baştan sona çalınabilir hâle gelir. Bu aşamada ölçüt hız değildir; türkünün tempoda bozulmadan, duraksamadan baştan sona götürülebilmesidir. Yöresel tavır bundan sonra girer ve her tavır kendi tezene düzenini, kendi süslemelerini getirir.
Altı ayın sonu bir eşiktir. Bu noktada beklenen şey uzun bir dağar değildir, birkaç türkünün tempoda ve temiz bir sesle çalınabilmesidir. Akort her çalışmanın başında denetlenir, gevşemiş tel kulağı yanlış bir referansa alıştırır. Gerçekçi bir beklenti ilk yılın en güçlü dayanağı olarak durur.