Derlenen her eser için doldurulan fiş, o türküyle ilgili en yoğun bilgiyi taşıyan belgedir.
Fişte yer alan başlıklar sınırlıdır ama her biri icrayı doğrudan ilgilendirir.
Birincisi yöredir. Yöre bilgisi, kullanılacak tavrı ve süsleme yoğunluğunu belirler.
İkincisi kaynak kişidir; adı bilinen bir kaynak kişi varsa o kişinin kaydı aranabilir.
Üçüncüsü derleme tarihidir. Tarih, o dönemin kayıt koşullarını hesaba katmayı sağlar.
Dördüncüsü tür bilgisidir: kırık hava mı, uzun hava mı, halay mı, zeybek mi?
Beşincisi ölçüdür ve doğrudan çalışma planını etkiler; aksak bir ölçü ayrı bir hazırlık ister.
Bu beş bilgi bilinmeden çalışmaya başlamak, eseri bağlamından kopararak öğrenmek anlamına gelir.
Uygulamada fiş bilgileri notanın üstünde ya da yayının künyesinde bulunur; birkaç dakikalık bir bakış yeterlidir.
Bu alışkanlık yerleştiğinde kursiyer, yeni bir eseri gördüğünde nereden başlayacağını kendiliğinden bilir.
Derslerimizde her yeni eser, künyesi birlikte okunarak programa alınır.